Mijn eerste festival.

Juni 1970…….Het Kralingse Popfestival in Rotterdam.
Ik had “vrij” genomen van school, had een prachtig alibi om een paar dagen van huis te zijn en stond met mijn camera bij het grootste popfestival.
Het eerste popfestival dat ik fotografeerde. “Op de bonnefooi” ging ik er naar toe met een halve afspraak met een echte popfotograaf die voor de Muziek Express. Muziek Parade, Aloha en nog veel meer bladen werkte.
Ik mocht met hem mee als ik de foto’s aan hem zou leveren zodat hij ze weer kon publiceren. Dat doe je dan want je wilt hier bij zijn.

Zo werd ik als snotjochie over het hek getild en stond plotseling voor dat enorme hoge podium en dwaalde backstage. Ik mocht koffers dragen voor The Byrds, heb Ranja (echt waar) gedronken met de mannen van Pink Floyd want ander spul lustte ik niet en vergaapte me aan Jeffersons Airplane waar ik op een anderhalve meter afstand ademloos keek hoe groot die sigaretten waren die men maakte. Gelukkig waren er muzikanten die ook Nederlands spraken want Supersister kon een handje geholpen worden, Thijs van Leer moest met zijn Focusorgel geduwd worden en ik fotografeerde voor het eerst de langharige hippies van CCC.inc. Het mooie is dat ik deze mannen nog steeds fotografeer want ze spelen nog steeds en de mooiste foto’s van hen maak ik ook nog steeds in zwart wit. De liefde ging door met Doe Maar en tegenwoordig met de diverse andere producties van de mannen.

Ga het maar eens uitleggen hoe belangrijk zo’n festival voor een jochie uit Klaaswaal was. Hier begon het en, met heel veel tussenstappen, is dit wel geworden hoe ik nu mijn dagen vul. De theater en muziekfotografie heeft me veel gebracht. Het is nu nog steeds onbegrijpelijk dat ik met muzieklegendes als Dr. John, Santana, Country Joe, Soft Machine en Al Stewart heb staan schuilen onder een stuk plastic….
Ik vond het toen heel gewoon.
Er zit 50 jaar tussen en Robert Jan Stips haalt 1970 weer terug met dit nieuwe lied. Kijk naar mijn beelden zoals ik het toen zag en beleefde en waan je even in mijn hoofd.
Dat snotventje van bijna 15 die even de wereld te rijk was.
Nog even kijken? De DIA’S van Pieter Boersma of andere  KORTE BEELDEN
Luister HIER naar de verhalen.

POLDERTHEATER

POLDERTHEATER

Zo af en toe zag ik ogen dicht gaan en mensen intens genieten. "Theater in de polder" noem ik het maar want eigenlijk is het niks meer en niks minder.  Poldertheater...... Leoni Jansen en Carel Kraayenhof strooiden een muzikaal genot uit in de grote boerenschuur van...

25 JULI dag van de Japen

25 JULI dag van de Japen

De twee "Japen"......... Op schoot bij mijn opa. Ik herinner me weinig van m'n opa. Vaag, heel vaag, herinner ik me een oude kromme man. Verder niet zo veel dus je begrijpt dat ik erg blij ben met foto's zoals deze. Het album met foto's dat thuis in de kast stond...

TURK

TURK

Ik hou erg van foto's die een verhaal kunnen vertellen. Soms is er plotseling het moment dat je de foto moet maken. Dit was zo'n moment. Voor velen een gewone foto met een wandelende man en rechts een paar weg lopende mannen. De man die aan komt lopen noemen we in het...

EERBETOON

EERBETOON

Eigenlijk had het vandaag een grootse dag moeten worden in Klaaswaal met de onthulling van het verzetspaneel dat ik mag ontwerpen voor de gemeente Hoekse Waard   Gunterweit, vestigt de aandacht op de Hoekse Waard met verhalen over de oorlogsjaren. Ik vertel ik...

GEHEIMEN

GEHEIMEN

We vonden een geheimzinnig briefje dat bewust goed weggestopt was. Is het een boodschap voor iemand? Staat er echt een code in? Heeft het iets met de oorlog te maken? De eerste week van mei is een week van gedenken en herdenken. Een arbeidsdag, een geboortedag, een...

KLEINE KUNST

KLEINE KUNST

Ik zal me de komende maanden dus veel meer gaan storten op de schilderkunst want er moet tenslotte toch brood op de plank komen nu de theaterfotografie voor een lange tijd niet mogelijk is. Gelukkig zijn er mogelijkheden via de website en zullen daar heel veel nieuw...