Mijn eerste festival.

Juni 1970…….Het Kralingse Popfestival in Rotterdam.
Ik had “vrij” genomen van school, had een prachtig alibi om een paar dagen van huis te zijn en stond met mijn camera bij het grootste popfestival.
Het eerste popfestival dat ik fotografeerde. “Op de bonnefooi” ging ik er naar toe met een halve afspraak met een echte popfotograaf die voor de Muziek Express. Muziek Parade, Aloha en nog veel meer bladen werkte.
Ik mocht met hem mee als ik de foto’s aan hem zou leveren zodat hij ze weer kon publiceren. Dat doe je dan want je wilt hier bij zijn.

Zo werd ik als snotjochie over het hek getild en stond plotseling voor dat enorme hoge podium en dwaalde backstage. Ik mocht koffers dragen voor The Byrds, heb Ranja (echt waar) gedronken met de mannen van Pink Floyd want ander spul lustte ik niet en vergaapte me aan Jeffersons Airplane waar ik op een anderhalve meter afstand ademloos keek hoe groot die sigaretten waren die men maakte. Gelukkig waren er muzikanten die ook Nederlands spraken want Supersister kon een handje geholpen worden, Thijs van Leer moest met zijn Focusorgel geduwd worden en ik fotografeerde voor het eerst de langharige hippies van CCC.inc. Het mooie is dat ik deze mannen nog steeds fotografeer want ze spelen nog steeds en de mooiste foto’s van hen maak ik ook nog steeds in zwart wit. De liefde ging door met Doe Maar en tegenwoordig met de diverse andere producties van de mannen.

Ga het maar eens uitleggen hoe belangrijk zo’n festival voor een jochie uit Klaaswaal was. Hier begon het en, met heel veel tussenstappen, is dit wel geworden hoe ik nu mijn dagen vul. De theater en muziekfotografie heeft me veel gebracht. Het is nu nog steeds onbegrijpelijk dat ik met muzieklegendes als Dr. John, Santana, Country Joe, Soft Machine en Al Stewart heb staan schuilen onder een stuk plastic….
Ik vond het toen heel gewoon.
Er zit 50 jaar tussen en Robert Jan Stips haalt 1970 weer terug met dit nieuwe lied. Kijk naar mijn beelden zoals ik het toen zag en beleefde en waan je even in mijn hoofd.
Dat snotventje van bijna 15 die even de wereld te rijk was.
Nog even kijken? De DIA’S van Pieter Boersma of andere  KORTE BEELDEN
Luister HIER naar de verhalen.

KLEINE KUNST

KLEINE KUNST

Ik zal me de komende maanden dus veel meer gaan storten op de schilderkunst want er moet tenslotte toch brood op de plank komen nu de theaterfotografie voor een lange tijd niet mogelijk is. Gelukkig zijn er mogelijkheden via de website en zullen daar heel veel nieuw...

KRIS BERRY

KRIS BERRY

KIJK HIER VOOR MEER FOTO'S VAN KRIS BERRY

LOUIS VAN DIJK

LOUIS VAN DIJK

Onderstaande foto wordt dan plotseling een 'iconische' foto. Voor mij zijn het allemaal muzikale grootheden die hier bijeen staan. Louis van Dijk, Onno Krijn, Ramses Shaffy en Liesbeth List. Ze zijn niet meer onder ons. Ik hoop dat er ergens nu zulke mooie muziek...

GALERIE voorlopig DICHT.

GALERIE voorlopig DICHT.

DE GALERIE GAAT (voorlopig) DICHT. Ik kies voor veiligheid en dat betekent dat de galerie dicht gaat. De gezondheid gaat voor alles dus ik wil alle risico's vermijden dat we elkaar besmetten. De theaterfotografie ligt noodgedwongen al op z'n kont dus daar hoef ik ook...

NIET VOOR HET LAATST

NIET VOOR HET LAATST

Ik ben de laatste weken met de camera in het gezelschap van Rob de Nijs geweest. Zijn concerten volgde ik vanaf de bühne, vanuit de zaal en backstage. Ik zag bomvolle theaters dansen en klappen, zag ontroering en veel bewondering. Ook van mij. In de jaren '60 zag ik...

De reiziger….

De reiziger….

"Kijk, dat ben ik. De reiziger..... in m'n hoofd altijd op reis en met veel bagage" zei hij altijd. Vandaag is Theo aan zijn laatste reis begonnen. Zonder zijn bagage. Theo was fan van mijn werk. Zijn hele huis hing vol met 'Reedijken' en daarbij had hij een...