De twee “Japen”……… Op schoot bij mijn opa. Ik herinner me weinig van m’n opa. Vaag, heel vaag, herinner ik me een oude kromme man. Verder niet zo veel dus je begrijpt dat ik erg blij ben met foto’s zoals deze. Het album met foto’s dat thuis in de kast stond heeft veel oude zwart wit foto’s. Ook heel veel bruine dikke foto’s met mensen die ik niet ken. Familie leden. Ooms en tantes, nichten en neven van mijn ouders. Ik heb me voorgenomen om te gaan spitten en zoveel mogelijk te weten te komen van deze mensen. Mijn familie dus. Omdat ik met beelden werk is dit dus het eerste waar ik mee begin. Het oppoetsen van de foto. Dit is dus eigenlijk ook gewoon een oude zwartwit foto maar ik heb deze onderhanden genomen. Heel oneerbiedig mijn broer en zus er af gehaald en de foto voorzichtig een kleurtje gegeven. Dat ga ik ook met de andere foto’s doen terwijl ik de stamboom verder na ga. Ik kan een heel eind terug kijken. Tot de stamhouder toe die toen nog Cooman heette en in de 16e eeuw uit Rhoon kwam.

Ik ben vernoemd naar mijn opa. Jacob Reedijk. Mijn tweede naam, Cornelis, heb ik van mijn vader. Eigenlijk heb ik ze allebei van mijn vader want hij heette Cornelis Jacob. Wat nu zo leuk is ….. mijn verjaardag is 25 juli. Laat dat nu ook de verjaardag zijn van de heilige Jacob. Nou ja verjaardag…. het is de gedenkdag van de heilige Jacob. St. Jacques.

Toen wij voor de eerste keer naar de Morvant gingen verbleven we in het mooie huis van de familie van Moorsel. Een authentiek Frans huis gelegen aan een smalle stijle weg naar het dorp.  Wat normaal een stille landweg zou zijn was dit best een drukke weg. Het waren vooral wandelaars die voorbij kwamen. Gepakt en gezakt. Soms met ezels, soms met paarden maar allemaal met een doel. De pelgrimsroute naar Santiago de Compostella volgen. Ons huis lag precies op de route naar Vezelay. Een belangrijk punt op de route.

In Vezelay staat de grote basiliek  met St.Jacques. Het spoor loopt naar de heilige die daar, omgeven door veel kaarsen, tegen de muur staat. Sinds het eerste bezoek aan deze plaats hebben wij dus een Jacobsschelp in huis. Je ziet ze overal in Vezelay. Ze worden daar verkocht als souvenir en als je niet goed uitkijkt struikel je er over op straat want ze zitten ook tussen de straatstenen. Er is zelfs een Genootschap van Sint Jacob. Zij zijn de gidsen naar Vezelay en weten elk stukje van de prachtige route.

Maar in Vezelay kom je dus mijn naamgenoot tegen. We hebben dezelfde feestdag dus hebben we een band. Een kaarsje aansteken bij Sint Jacob is dan ook wel het minste wat een mens kan doen. Ik heb geen katholieke achtergrond dus elke heilige aan de muur is een beetje hetzelfde. Natuurlijk zijn er verschillen en een goedgelovige van Roomse afkomst zal mij precies uit kunnen leggen waar elke heilige voor staat.